Van starter naar de Bullpen en terug.
 
Één van de lekkerste momenten van een pitcher of speler in de minor leagues
is ,als je in het kantoor van de Manager word geroepen, en te horen krijgt
dat je naar de Big Leagues gaat!
Voor mij alweer de 8ste keer als ik de tel goed heb bijgehouden. En iedere
keer krijg je weer kippenvel en een heerlijk gevoel van binnen, want het is
en het blijft de Majors. Deze keer was ik in Des Moines, Iowa waar we tegen
het triple A team van de Chicago Cubs speelden. Ik had na een stroeve start
van het seizoen een lekkere reeks starts achter elkaar gemaakt maar er was
geen sprake of speculaties van promotie, omdat de starters in de Big Leagues
het erg goed doen. De manager riep mij in zijn kantoor na de wedstrijd en
vertelde mij het goede nieuws, en vertelde ook dat ik niet zou starten maar
in de Bullpen zou zitten. In spring training dit jaar had ik dat voor het
eerst in mijn carrière gedaan, en dus was het goed opletten en kijken hoe de
oudere jongens die hier al jaren ervaring mee hebben voorbereiden en los
blijven voordat ze moeten pitchen. Het is een hele andere voorbereiding als
starter zijnde, en je moet iedere dag klaar zijn om er in te komen.
De Marlins speelden in Philly (Philadelphia) tegen de Phillies dus ik
onderweg naar Philly. Het fijne van de Big Leagues is ook dat je First Class
vliegt je eigen hotelkamer krijgt en alles first class geregeld is.
Aangekomen in het clubhuis groette ik iedereen en ging ik naar m’n locker toe.
De manager kwam naar me toe om me te feliciteren en te vragen of ik vanavond
inzetbaar was als de situatie erom vroeg. Ik zeg Natuurlijk, ik ben fit en
Ready. Ook al viel me arm eraf en was ik niet fit had ik dat nog gezegd
natuurlijk, haha dat is toch logisch. Dit is de BIG LEAGUES man!
Na het Amerikaanse volkslied liep ik met de rest van de bullpen pichers naar
de bullpen die in Citizens Bank Park achter het midveld ligt. Echt een super
gruwelijk stadion waar makkelijk 50.000 fans zitten en het iedere wedstrijd
uitverkocht is. Boven de bullpen staan de fans naar ons te schreeuwen en ons
uit te schelden en grappen over ons te maken, tewijl wij zo goed as mogelijk
de wedstrijd proberen te volgen.
Toen gebeurde het in de top van de 7de inning, de telefoon ging in de bullpen
en de manager zei dat ik er in ging komen in de gelijk makende 7de inning.
De adrenaline schoot door me lichaam en ik begon me opwarmen. Ik voelde me
al vrij snel los en wedstrijd klaar voor dat ik vanuit het midveld naar de
heuvel zou jogggen. Ik kan je 1 ding vertellen als je naar de heuvel jogged en je
ziet het hele stadion is dat wel heel gaaf! Ik gooide een scoreless inning
dus dat was toppie en ik was klaar voor de avond.
De 2 avonden erna kwam ik er niet in tegen de Phillies.
 
Dus op Naar Tampa Bay voor 3 dagen om daar tegen de Rays te spelen. In de 2e
wedstrijd kwam ik er in de 8ste inning in. Een beetje pech met 2 veld fouten
en 3 honkslagen kreeg ik 3 punten tegen en werd ik na 1 uit al vervangen. Dat
is klote maar ik had die wedstrijd al snel weer vergeten, want de volgende
dag is er weer een nieuwe wedstrijd en maakt die van gisteren niet meer uit!
 
Dat is toch wel lekker in honkbal er is altijd weer een nieuwe wedstrijd!
Die dag er na kwam ik er niet in, maar werd ik wel in het kantoor geroepen van
onze manager Freddie Gonzalez en die vertelde me dat ik terug naar triple A
werd gestuurd, omdat ze mij toch als starting pitcher zien en me als starter
willen gebruiken. Het is nooit leuk om te horen dat je terug moet en het is
ook meteen spullen pakken en naar het vliegveld en weg ben je.
 
Nu ben ik weer terug in New Orleans en ben ik weer aan het opbouwen tot
starter, daarmee bedoel ik dat me pitches (het aantal) per wedstrijd omhoog gaan en ik
weer dat wedstrijd ritme als starter terug moet krijgen. Dat is een kwestie
van weer terug in me starters routines vallen en me pitches blijven maken
tijdens de wedstrijden. Het is geen ideale positie om heen en weer te gaan
van starter naar reliever en terug, maar goed dat is nu hoe het gelopen is en
ik probeer het beste eruit te halen.
 
Nolan Ryan:
--you can't have a long successful career without a positive attitude.
 
--it's all about the:
I-Can-Do-This-Mentality
--you must have confidence in your stuff confidence translates into
agressiveness.
 
Groeten vanuit Nashville,Tennessee.
En keep working hard!
Vandy

Drie Brabantse Profs die in Amerika honkballen zijn bereid gevonden om voor de Bixie Baseball website per tourbeurt een column te schrijven over hun bevindingen in de USA. Eens in de twee a drie weken zal er een artikel van speler verschijnen.

Overigens zijn deze drie profs verbonden aan de Bixie Baseball Academy; in de winter helpen zij mee met de trainingen van de Bixie teams en werken zij zelf ook hard in onze accomodatie om goed voorbereid naar de USA af te reizen in Maart.

Rick VandenHurk                                                   
Club: Florida Marlins    
Niveau: MLB

Alexander Smit
Club: Cincinetti Reds
Niveau: MLB spring training

Daan Cornelissen
Club: Pittsburgh Pirates
Niveau: single A

Testimonial van Rick van den Hurk

Het opleidings centrum van Stichting Bixie Baseball is in mijn ogen een groot succes. Met Positieve en Enthousiaste coaches en begeleiders is het een optimale honkbalschool voor de spelers. De facilliteiten spreken al voor zich, zowel buiten op het veld als indoor kunnen de spelers vol gebruik maken van alle voorzieningen; van krachttraining tot honkbal specifiek tot indoor ages, video analyses en materialen. Perfect dus als je het hoogst haalbare uit je talent wilt halen.